Liefde is dat vreemde warme gevoel voor iets, iemand of een plek. Dit keer zal ik mijn liefde(?) voor UGGS niet naar voren halen en ook mijn fictieve verloofde Romaissa krijgt vandaag niet de aandacht waar velen naar hunkeren. Vandaag is mijn liefde voor een plaats hier ergens op de wereld aan de beurt. Een plek die niet zou misstaan in een sciencefiction film. Lees verder…
Wie kent ze niet? De immens populair en warm zittende laarzen van gigant UGG. Hedendaags niet van het straatbeeld af te slaan. Pubers, kinderen en ook ouderen wagen zich in de rage van de UGG-boot. Een simpel stuk wol, plak er een saai embleem op, leg het in de winkelschappen voor een bizar bedrag en ze gaan als warme broodjes de winkel uit. Immens hip dus! Ik heb nooit begrepen waarom je voor zoiets simpels dat bedrag wil betalen. Maar ze schijnen o zo warm te zijn en zitten nog lekker ook. We weten allemaal wel beter, alles wat mode is scoort – hoe verschrikkelijk lelijk of duur je ze ook mag vinden. Enfin: ieder zijn eigen smaak en manier van pootje warm houden toch? Lees verder…
Dinsdag 16 november gaat voor Ajax de geschiedenisboeken in als een zwarte dag. Thuis in de Arena werd de grootste nederlaag ooit in de CL geleden. Een in vorm verkerend Real Madrid op bezoek krijgen moest en zou een moeilijke avond worden. De Amsterdammers moesten een goed resultaat halen om nog een beetje hoop te kunnen houden om de volgende ronde van de CL te halen. Maar na een half uur werd al duidelijk dat alle hoop en goede wil tegen beter weten in was. Ajax leed haar grootste nederlaag ooit en verloor met 0-4 in eigen huis. Een ware vernedering voor het ooit o zo grote Ajax. Lees verder…
Als Marokkaanse Nederlander (of andersom) in een multiculturele samenleving kijk je veel om je heen. Welke gemeenschappen profileren zich, waar houden ze zich mee bezig en wat verschillen we nou van elkaar zijn vragen die mij bezighouden. Met zoveel verschillende culturen in zo (‘zo’ mag je zelf invullen) een klein land is het logisch dat er veel onbegrip is dat zelfs kan leiden tot haat en discriminatie. Als moslim neig ik toch vaak te kijken naar de Turkse gemeenschap, puur omdat het samen met de Marokkaanse gemeenschap de grootste is wat islam betreft in Nederland. Onze ouders, opa’s en oma’s zijn hierheen gekomen om te werken in afgedankte functies. Schoonmakers, bouwvakkers, straatmakers en vuilnismannen, noem het maar op. Puur om wat geld te sparen en dan terug te keren naar land van herkomst. Maar we bleven, deden dat met z’n allen en de rest is geschiedenis. Als de twee meest vertegenwoordigde moslimgemeenschappen in Nederland is het onderling toch niet wat het moet zijn. De groepen zijn weinig betrokken en een goede samenwerking is nog ver te zoeken. Maar waarom eigenlijk? Lees verder…
Toen ik mijn column over de Ramadan schreef dacht ik nog niet na over de column die u zo te lezen krijgt. Suikerfeest – dat was nog een hele maand weg. Naïeveling die ik was! De meest gezegende maand is werkelijk voorbij gevlogen. Mijn Ramadan column – kan het me als de dag van gisteren herinneren. Toch zijn er al 31 dagen van zegeningen hoop en liefde verstreken. Een gemengd gevoel gaat door me heen. Het moge duidelijk zijn dat de maand Ramadan mij in ieder geval te snel gegaan is. Zo snel als hij kwam verdween hij ook. Maar zoals we weten gaat de afloop van de maand Ramadan hand in hand met de start van Eidul-Fitr, oftewel het Suikerfeest. Het Suikerfeest is een feest voor de moslim die in de maand Ramadan zijn uiterste best gedaan heeft om zijn, haar en onze Heer tevreden te stellen. Drie dagen familie, feest, snoepgoed, nieuwe kleding en een hoop vrolijkheid. Een driedaagse afsluiting voor een nog mooiere maand die deze 3 komende dagen voor was. Het Suikerfeest begint zelfs in Nederland een niet erkende nationale feestdag te worden. Zo zijn veel scholen gesloten, werknemers vrij en zelfs de HEMA draagt een steentje bij met een speciale Suikerfeest afdeling. Zie het als gat in de markt waar de HEMA graag in springt. Maar zelfs de mooiste roos heeft een zwarte schaduw. Lees verder…
