Waar sahbi en kardash elkaars pad kruisen

Als Marokkaanse Nederlander (of andersom) in een multiculturele samenleving kijk je veel om je heen. Welke gemeenschappen profileren zich, waar houden ze zich mee bezig en wat verschillen we nou van elkaar zijn vragen die mij bezighouden. Met zoveel verschillende culturen in zo (‘zo’ mag je zelf invullen) een klein land is het logisch dat er veel onbegrip is dat zelfs kan leiden tot haat en discriminatie. Als moslim neig ik toch vaak te kijken naar de Turkse gemeenschap, puur omdat het samen met de Marokkaanse gemeenschap de grootste is wat islam betreft in Nederland. Onze ouders, opa’s en oma’s zijn hierheen gekomen om te werken in afgedankte functies. Schoonmakers, bouwvakkers, straatmakers en vuilnismannen, noem het maar op. Puur om wat geld te sparen en dan terug te keren naar land van herkomst. Maar we bleven, deden dat met z’n allen en de rest is geschiedenis. Als de twee meest vertegenwoordigde moslimgemeenschappen in Nederland is het onderling toch niet wat het moet zijn. De groepen zijn weinig betrokken en een goede samenwerking is nog ver te zoeken. Maar waarom eigenlijk?

Suikerfeest: waar Barbie en Ken niet te onderscheiden zijn

Toen ik mijn column over de Ramadan schreef dacht ik nog niet na over de column die u zo te lezen krijgt. Suikerfeest – dat was nog een hele maand weg. Naïeveling die ik was! De meest gezegende maand is werkelijk voorbij gevlogen. Mijn Ramadan column – kan het me als de dag van gisteren herinneren. Toch zijn er al 31 dagen van zegeningen hoop en liefde verstreken. Een gemengd gevoel gaat door me heen. Het moge duidelijk zijn dat de maand Ramadan mij in ieder geval te snel gegaan is. Zo snel als hij kwam verdween hij ook. Maar zoals we weten gaat de afloop van de maand Ramadan hand in hand met de start van Eidul-Fitr, oftewel het Suikerfeest. Het Suikerfeest is een feest voor de moslim die in de maand Ramadan zijn uiterste best gedaan heeft om zijn, haar en onze Heer tevreden te stellen. Drie dagen familie, feest, snoepgoed, nieuwe kleding en een hoop vrolijkheid. Een driedaagse afsluiting voor een nog mooiere maand die deze 3 komende dagen voor was. Het Suikerfeest begint zelfs in Nederland een niet erkende nationale feestdag te worden. Zo zijn veel scholen gesloten, werknemers vrij en zelfs de HEMA draagt een steentje bij met een speciale Suikerfeest afdeling. Zie het als gat in de markt waar de HEMA graag in springt. Maar zelfs de mooiste roos heeft een zwarte schaduw.

Vrijheid als Amerikaans exportproduct?

Verschillende door het Westen erkende moslimorganisaties met als hoofdoprichter imam Feisel starten binnenkort met de bouw van een op het eerste oog omstreden project. Op steenworp afstand (wat tegenwoordig een paar honderd meter is)  van waar ooit de WTC-gebouwen stonden  moet een gebouw van ongeveer 13 verdiepingen islamitisch en cultureel centrum verrijzen. Dit gebouw komt er met de intentie om de wereld ons (ware) geloof te laten zien. Voor de wereld een perfecte plek om er eens echt achter te komen wat de Islam nou is – een perfecte en unieke kans. Ook willen de oprichters een plek waar mensen dialogen kunnen voeren en de grote afstanden tussen groepen verkleinen. Een wereldstad als New York is een perfecte plek om dit centrum te bouwen, alleen al om het feit dat de wereld hier samenkomt. Helaas staan de goede bedoelingen niet garant voor het warmlopen van de Amerikaanse bevolking voor zo een centrum. Het beeld over de islam dat niet verder reikt dan gewelddadig, terrorisme en 11 september neemt de overhand. Deze beeldvorming is natuurlijk zo verkeerd als het haar van dhr. Wilders maar het is er nou eenmaal.

Wees welkom mijn beste Ramadan

De meest gezegende maand staat godzijdank alweer voor de deur. Nooit kwam hij zo welkom als dit jaar – al is het alleen maar om de zielsdodende ritme van de Nederlandse vakantie te doen doorbreken. Vorig jaar vloog hij (de Ramadan) net zo snel voorbij als de snelheid waarmee hij kwam. Bewust als we zijn van de tijd  zoals we hem kennen proberen we elk goede voornemen te koesteren om deze vervolgens te uiten in de maand Ramadan. Vaker naar de moskee, meer kennis vergaren of een start maken met het verbannen van muziek zijn prima voornemens die ik dagelijks in mijn omgeving waarneem. Prima zaak!

De onwetende nederlander

Nederland kiest op woensdag 9 juni een nieuwe regering. Welke partij zal de meeste zetels bemachtigen en welke partijen zullen een coalitie vormen om ons land goed te regeren? Tenminste, een poging doen tot – ervaring wijst namelijk uit dat het vaak mislukt. Inmiddels zijn de verkiezingcampagnes al hevig losgebarsten om de laatste dagen zoveel mogelijk tere zieltjes te winnen voor de partij. Vaak door valse beloften. Ook de Marokkaan mag zijn/haar stem uitbrengen. Een stemronde was voor de Marokkaan nooit zo belangrijk  geweest als deze die komen gaat. Waarom? Nooit was er een rechtse partij die zo goed gebruik wist te maken van de zwakke, tere en onwetende zieltjes van menig Nederlander.  In een multiculturele samenleving zoals we die in Nederland kennen begint het geduld langzaamaan op te raken. Groepen worden in hokken geplaatst met een stempel waar je maar moeilijk van af komt. Als Marokkaan heb je het maar zwaar. Zo is elke Marokkaan een kruimeldief, uitkeringtrekker, vrouwen-mishandelaar of zelfs terrorist en is de autochtone Nederlander een racist, pedofiel, jood, gierigaard of smerige varkenvreter. Maar klopt dit beeld wel?

Geert Wilders maakt met zijn ‘Partij voor de Vrijheid’ gebruik van het negatieve beeld dat heerst over islam, de Marokkaan en integratie. De afgelopen jaren heeft Wilders een negatiever beeld gecreëerd en komt dan zelf ook meteen met de oplossing. De oplossing kort door de bocht: weg met die moslims en Marokkanen! De haat- opwekkende uitlatingen van Wilders zijn niet alleen gevaarlijk maar ook onjuist, eenzijdig en onvolledig. Wilders brengt in deze vorm u en de rest van onze maatschappij ernstige schade toe. Schade waar een sigaret jaloers op zou zijn.

De media doet daar een schepje bovenop. Zij publiceert vaak eenzijdige, onjuiste, en onvolledige berichten dus wat dat betreft zijn Wilders en de media als twee druppels ne3-ne3 thee.  Alles wat maar met Marokkaan en diefstal te maken heeft wordt mooi uitvergroot in het NOS-journaal, het AD of de gratis Metro. De Telegraaf is nummer 1 in het zaaien van verdeeldheid en het vormen van een negatief beeld. Dat commerciële bedrijven munt willen slaan uit het feit dat ‘de Marokkaan’ verkoopt vind ik allemaal leuk en aardig, winst boeken – daar draait het namelijk nou eenmaal om. Maar hoort zij (de media) niet objectief te zijn? Als dit objectief is dan ben ik de Kerstman. Klinkklare onzin dus!

Waar ik vol verbazing naar kijk is dat de autochtoon het beeld dat heerst klakkeloos overneemt zonder ook maar enige vorm van zelfonderzoek. Vervolgens zelf meedeelt in de beeldvorming door het beeld te delen met Truus – de even zo naïeve buurvrouw.  Stelletje naïevelingen! Stel jezelf eens een paar vragen over de berichtgeving. Is dit geen demagogie? Staat criminaliteit echt in verbinding met elke Marokkaan? Is de Marokkaan hier alleen om te profiteren van een uitkering? Klopt het echt wat Dhr. Wilders op tv roept? Even voor alle duidelijkheid:

-          Niet elke Marokkaan is een dief

-          Niet elke Marokkaan slaat zijn vrouw

-          Terrorisme staat los van de islam en van de Marokkaan

-          De Marokkaan groet graag terug

-          De hoofddoek is een vorm van vrijheid, geen onderdrukking

-          Een man met baard kan ook lief zijn

-          Er zijn ook blanken in de gevangenis

-          Uitgehuwelijkt worden is niet normaal

-          We passen ons graag aan

-          Wij komen graag op tijd

-          De Marokkaan is vrouwvriendelijk

-          Wij mishandelen onze kinderen niet

-          De imam spreekt prima Nederlands

Wie kritiek heeft op bepaalde groepen moet ook kritisch naar zichzelf  kijken. Daarom publiceer ik binnen korte tijd een kritisch stuk over de Marokkaan.